Bizans Hata Toleransı (Byzantine Fault Tolerance (BFT))
Kısaca: Bizans Hata Toleransı (Byzantine Fault Tolerance, BFT), dağıtık bir bilgisayar sisteminin, bileşenlerinden bazıları arızalansa ya da kasıtlı olarak…
Bizans Hata Toleransı (Byzantine Fault Tolerance, BFT), dağıtık bir bilgisayar sisteminin, bileşenlerinden bazıları arızalansa ya da kasıtlı olarak yanlış bilgi gönderse bile, merkezi bir koordinatör olmadan kendi başına mutabakata varabilmesini sağlayan özelliktir. Adını, bazıları hain olabilecek komutanların ortak bir plan üzerinde anlaşması gerektiğini konu alan bir düşünce deneyi olan Bizans Generalleri Problemi'nden alır.
Neden önemli?
Bir blok zinciri, birbirine güvenmeyen çok sayıda bağımsız düğüm tarafından işletilir; bu yüzden üzerinde anlaşılmış tek bir geçmişi korumak için BFT'ye ihtiyaç duyar. Klasik BFT protokolleri, hatalı veya dürüst olmayan katılımcılar ağın üçte birinden azını oluşturduğu sürece çalışmaya devam eder. İş Kanıtı (Proof of Work) ve Hisse Kanıtı (Proof of Stake) Bizans hata toleransına farklı yollarla ulaşır ve birçok PoS zinciri blokları kesinleştirmek için BFT tarzı oylama kullanır. Bu özellik olmasaydı, kurallara aykırı davranan birkaç düğüm ağı bölebilir ya da geçersiz işlemleri zorla kabul ettirebilirdi.
Örnek
Bir sonraki blok için oy veren dört doğrulayıcı düşünün; bunlardan biri ele geçirilmiştir ve bazı eşlerine "evet", diğerlerine "hayır" der. Bir BFT protokolü bir bloğu yalnızca yeterli sayıda uyumlu oy (bu örnekte dört oydan üçü) toplandığında kabul eder. Böylece üç dürüst doğrulayıcı yine aynı blok üzerinde anlaşır ve yalan söyleyen düğüm, geçmişin birbiriyle yarışan iki versiyonunu oluşturamaz.